Core Infrastructure Optimization – model optymalizacji infrastruktury stworzony przez firmę Microsoft



Microsoft zaprezentował model optymalizacji infrastruktury informatycznej dla przedsiębiorstw, który pozwala na opracowanie strategii rozwoju dla działów IT, przy jednoczesnym obniżeniu kosztów ich utrzymania. Za sprawą opracowanego przez Microsoft modelu Core Infrastructure Optimization możliwa jest łatwa i wygodna ocena obecnego stanu infrastruktury, a także zaplanowanie jej rozwoju. Wykorzystanie modelu optymalizacji Microsoft w procesie modernizacji infrastruktury informatycznej pozwala na oszczędność kosztów, minimalizację przestojów w pracy, łatwe dostosowanie jej do potrzeb firmy, a także prostą i wygodną jej rozbudowę o nowe rozwiązania. Microsoft zaprezentował swój model optymalizacji przedstawicielom firm różnej wielkości podczas zakończonych właśnie warsztatów, które odbyły się w 8 miastach Polski. W spotkaniach wzięło udział ponad 1100 osób.

Infrastruktura informatyczna, która nie przeszła procesu optymalizacji, przysparza przedsiębiorstwom licznych problemów z zarządzaniem. Aby dobrze zidentyfikować przyczynę problemu oraz znaleźć najbardziej dogodne rozwiązanie, należy zwrócić uwagę na najważniejsze powody tego stanu rzeczy – złożoność systemu i procesy wymagające dużego nakładu pracy. Model Microsoft Infrastructure Optimization stworzony został w oparciu o Infrastructure Maturity Model firmy Gartner oraz Architectural Maturity Model autorstwa instytutu MIT, jak również wyniki analizy ponad 11 tys. firm i organizacji non-profit z całego świata. Praca z modelem umożliwia rozpoczęcie oceny ogólnej kondycji infrastruktury w organizacji oraz identyfikacji szczególnych obszarów, na których skoncentrują się projekty wprowadzania usprawnień.

Wynikiem wykorzystania modelu Core Infrastructure Optimization jest ocena faktycznego stanu infrastruktury informatycznej firmy. W skład analizowanych obszarów IT w firmie wchodzą: zarządzanie tożsamością oraz dostępem do danych i zasobów firmowych; zarządzanie komputerami biurowymi, serwerami i urządzeniami sieciowymi; ochrona i odzyskiwanie danych; zabezpieczenie firmowych komputerów przed nieautoryzowanym dostępem oraz zagrożeniami sieciowymi; wykorzystanie wirtualizacji w infrastrukturze IT firmy. Model pozwala także zaklasyfikować poszczególne obszary informatyczne firmy do odpowiedniej kategorii rozwoju: prostej, standaryzowanej, zracjonalizowanej lub dynamicznej.

Coraz częściej przedsiębiorstwa dostrzegają strategiczną wartość, jaką niesie ze sobą dynamiczna infrastruktura informatyczna. Menedżerowie i specjaliści IT poszukują możliwości upraszczania i automatyzowania rutynowych procesów oraz wprowadzenia elastyczności w zakresie zasobów systemowych. Rozumieją, że najdoskonalsze nawet technologie czy narzędzia nie są pomocne, jeżeli nie mogą zostać zintegrowane z istniejącym zbiorem narzędzi zarządzania systemem. Wiedzą także, że o ile zmniejszenie kosztów jest celem koniecznym, to odblokowanie potencjału wykwalifikowanych pracowników i umożliwienie firmie bycia konkurencyjną może jej przynieść dodatkowe korzyści.
W środowisku dynamicznym inwestycje są traktowane w kontekście systematycznego i ustrukturyzowanego rozwoju jako ewolucji, tworzenia elastycznych struktur, zwiększania wydajności i sprawności.

Wykorzystując model Core Infrastructure Optimization firmy osiągają znaczne korzyści, wynikające z optymalizacji swojej infrastruktury informatycznej, w tym:

• Ograniczenie wydatków związanych ze sprzętem, oprogramowaniem i przestrzenią biurową, wymaganych przez centrum przetwarzania danych;
   

• Ograniczenie wymagań związanych z testowaniem kompatybilności aplikacji przed dużymi wdrożeniami ;
   

• Zmniejszenie wydatków szkoleniowych, umożliwiające skierowanie kosztownego personelu IT do realizacji innych zadań;
   

• Zwiększenie jednolitości systemów, pozwalające uniknąć konfliktów kompatybilności i przyspieszyć rozwiązywanie problemów;
   

• Ochronę przed włamaniami i ułatwienie oczyszczania ze szkodliwego oprogramowania;
   

• Ograniczenie konieczności zdalnego serwisowania;
   

• Podniesienie poziomu usług;
   

• Ograniczenie przerw w pracy spowodowanych naruszeniami zabezpieczeń;
   

• Wprowadzenie niezawodnych procesów odzyskiwania po awarii, unikanie przerw w udostępnianiu usług lub przyspieszenie odzyskiwania danych;
   

• Unikanie konfliktów konfiguracyjnych pomiędzy komputerami i szybsze rozwiązywanie problemów;
   

• Kwarantanna dla niezgodnych z wymaganiami systemów zdalnych i starszych aplikacji biznesowych;
   

• Zwiększenie elastyczności i dynamiki pracy;
   

• Większą elastyczność – możliwość dostosowania się do zmiennych warunków rynkowych;
   

• Błyskawiczne wprowadzanie nowych rozwiązań;
   

• Dynamiczne, błyskawiczne przyporządkowywanie zasobów w miarę wymagań;
   

• Możliwość automatyzacji przypisywania zasobów i automatycznej konfiguracji;
   

• Usprawnienie i przyspieszenie wdrażania oprogramowania.

Więcej informacji na ten temat można uzyskać na stronie: http://www.microsoft.com/poland/osci/default.mspx.